Loading...

23, ఏప్రిల్ 2009, గురువారం

నిరీక్షణ--ముందు,తర్వాత

కన్నుల కొలను ఎండిపోయెనే
చూపుల పూలు వాడిపోయెనే
ఆమని మారెనే వేసవిగానే
వేచి యుండుట ఇంత నరకమా!


అడుగుల సడి ఎద మురిపించెనే
వెచ్చని ఊపిరి ఆయువు పెంచెనే
మరుని రాకతో మనసు మురిసెనే
వేచిన పిదప ఇంతటి సుఖమా!

-మందాకిని

4 వ్యాఖ్యలు:

  1. అందమైన కవిత ! బొమ్మకాస్త పెద్దదిగా చేసి పెట్టాల్సిందండీ ....మీ పాత పోస్ట్ కు పెట్టిన బొమ్మలు చాలా బావుండేవి .మరోలా అనుకోకండేం.ముఖ్యంగా రాధను మర్చిపోలేం .

    ప్రత్యుత్తరంతొలగించు
  2. ధన్యవాదాలండీ! ఏమిటో ఈ సారికిలాగే వదిలేద్దాం అనిపించింది.

    ప్రత్యుత్తరంతొలగించు
  3. ఈ నిరీక్షణలు, అష్టనాయికాభావనలు అనురాగాన్ని వూపిరికి మారుగాచేసుకునే మనసుల గారడి అనుకుంటా. నేను వూహాతీతంగానో, ప్రయత్నపూర్వకంగానో పలుమార్లు అటువంటి మానసిక స్థితికి పోతుంటాను. నిజమే పరిమళం గారన్నట్లు రాధామాధవీయం అజరామరం. ప్రేమికుల జీవితసారం.

    ప్రత్యుత్తరంతొలగించు
  4. భావుకులైనవారికి ఈ గారడి అనుభవైకవేద్యమే కదండీ ఉష గారూ!

    ధన్యవాదాలండీ మీ భావాల్ని పంచుకున్నందుకు.

    ప్రత్యుత్తరంతొలగించు